به ساده گذشتن،

عادت نکن به نور

به دل بریدن،رفتن،رفتن.

عادت نکن به عشق

عادت نکن به من!!!

که بی تو زرد می مونه

دیالوگ های بی رنگی

چه وحشتناکه دلتنگی

تو رفتی،باوررش سخته

همیشه آخرش سخته

گلوم با بغض درگیره

همیشه تلخ می میره

یکی دنیاشو کم داره

تو بغضش اشک می باره

تو رفتی باورش سخته

همیشه آخرش سخته

تو را می سپارم به رویای فردا

به دل می سپارم تو را تا نمیرم

اگر چشمه واژه از غم نخشکد

اگر روزگار این صدا را نگیرد

سلام ای طلوع سحرگاه رفتن

سلام ای غم لحظه های جدایی

خداحافظ ای شعر شبهای روشن

خداحافظ ای قصه های شبانه

خداحافظ ای ابی روشن عشق

خداحافظ ای عطر شعر شبانه

خداحافظ ای همنشین شبانه

خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

تو تنها نمی مانی ای مانده من

ترا میسپارم به دلهای خسته

تا شقایق هست زندگی باید کرد

خبر از دل پر درد گل یاس نداشت

باید اینجور نوشت

هر گلی هم باشی چه شقایق چه گل پیچک و یاس

زندگی اجبار است. 

امیدوارم حال همتون خوب باشه

امروز میخوام یکی از خاطرات دوران دبستان خودمو براتون تعریف کنم

وقتی من کلاس چهارم بودم مامانم معلمم بود

واسه همه بچه ها یه دفتر امتحانات ساخته بود که همه

امتحاناشونو توی اون میدادن

هر کی اون دفترو نمیاورد روز امتحان مامانم براش یه صفر می ذاشت

چشمتون روز بد نبینه یه روز که همه بچه ها دفتراشونو اورده بودن من

دفترمو جا گذاشته بودم

نمی دونین چی شد